Ik weet nog dat ik klein was.
Te klein om over een tafel heen te kunnen kijken.
We hadden een sneeuwbol.
En ik herinner me de pinguïn die in die bol zat.
Hij was helemaal alleen, en ik maakte me zorgen om hem.
Je hoeft je geen zorgen te maken, hij heeft een goed leven.
Hij zit gevangen in de perfecte wereld.
Moet je kijken, Susie Q.
TWAALF JAAR LATER.
Ik weet nog dat ik een fotocamera voor mijn verjaardag kreeg,
Ik vond het geweldig hoe een foto een moment kon vastleggen.
Voordat het moment weer weg was.
Dat wilde ik later worden. Natuurfotograaf.
Ik zag mezelf al achter olifanten en neushoorns aanzitten.
Maar nu moest ik het met Grace Tarking doen.
Vreemd, welke herinneringen bijblijven.
Ik weet nog dat ik met papa naar de schroothoop ging.
De manier waarop de Aarde dingen kon opslokken, had iets speciaals.
En ik herinner het meisje wat daar woonde. Ruth Connors.
De kinderen op school vonden haar vreemd.
Maar nu weet ik dat ze dingen zag die anderen niet konden zien.
Klaar? Een, twee, drie!
En ik herinnerde het ergste wat je als gezin kan overkomen.
Laat iemand helpen! - Mam?
Waar ben je? Mam?
Pap? De dag mijn broertje stopte met ademen.
Wat is er gebeurd? - Hij heeft een takje ingeslikt.
Kijk uit!
Ben je gek geworden? - Sorry!
Buckley.
Je mankeert niets.
En ik herinner me het licht in mijn ouders ogen. De opluchting.
Wij waren niet dat soort mensen...
mensen met pech, die zomaar allerlei nare dingen te verwerken krijgen.
Boeddhisten zeggen, dat als je iemands leven redt...
Mijn oma voorspelde me een lang en gelukkig leven omdat ik mijn broertje had gered.
En zo als gewoonlijk zat ze er weer naast.
Mijn naam is Salmon, net als de vis. Susie is mijn voornaam.
Ik was 14 jaar toen ik vermoord werd, op 6 december 1973.
Dit was nog voor de tijd dat vermiste kinderen op melkpakken kwamen te staan.
Of op het journaal kwamen.
In die tijd geloofden mensen niet dat zoiets kon gebeuren.
Het maakt niet uit welke maat je hebt, het zit iedereen als gegoten.
Als je het hebt... - Rustig aan, vriend.
Buckley! - Moet je kijken!
Dat is 'm.
Wie is hij? Vindt hij jou ook zo leuk?
Hij is een laatstejaars.
Hij weet niet dat ik besta. - Hij is leuk.
Oma, schei uit.
Je bent veilig. Hij staat bij de platenzaak.
Ik was niet veilig. Een man uit onze buurt hield me in de gaten.
Als ik niet zo afgeleid was, had ik wel in de gaten gehad dat er iets niet klopte.
Want normaal gesproken krijg ik dan rillingen.
Maar ik was te druk bezig met de lengte van zijn wimpers.
Ik heb ze allemaal geteld in de bibliotheek, terwijl hij Abelard and Heloise las.
Het meest tragische liefdesverhaal ooit.
En, heb je hem al gekust?
Waarom niet? Jij vind hem leuk, hij jou, wat is het probleem?
Ik ben bang dat ik het niet goed kan.
Mijn eerste kus wat met een volwassen man.
Niet doorvertellen, hè? - Natuurlijk niet.
Hoe was het? - De kus? Geweldig.
Prachtig, schitterend.
Het duurde even voordat ik doorhad dat zo'n kus maar eenmalig voorkomt.
Susie...
geniet nou maar gewoon.
Mr. O 'Dwyer was het trouwens niet. Alhoewel hij er wel verdacht uitziet.
Maar hij heeft nooit iemand pijn gedaan.
Zijn dochter stierf anderhalf jaar na mij.
Ze had leukemie. Maar ik heb haar nooit in mijn hemel gezien.
Kijk mij.
Mijn moordenaar woonde in onze buurt.
Ik heb hem ooit gefotografeerd toen hij met mijn ouders over platen stond te praten.
Ik wilde de struiken fotograferen, maar hij stond in de weg.
Hij kwam zomaar in beeld, en verknalde de foto.
Hij heeft wel meer verknald. - Wat heb je allemaal gefotografeerd?
Alles. - Alles?
Lachen!
Hier gaat ie dan.
Clarissa is verliefd op je.
Wie is Clarissa?
Je weet wel, blond haar, enorm blauwe oogschaduw.
Van Surf en Turf. - Die lange?
Ze is niet lang. Ze draagt plateauzolen.
Ze weet niet dat je accountant bent. - Dat klinkt nogal negatief.
En ook niet dat je bootjes in een fles propt.
Wist mam dat wel voordat jullie gingen trouwen?
Van je obsessie?
Hobby’s zijn gezond. Daar leer je van.
Wat dan?
Dat je af moet maken waar je aan begint.
Je houdt niet op voordat het goed is, is het niet goed, begin je opnieuw...
en blijf je doorgaan, zolang het nodig is. Zo werkt dat nou eenmaal.
Dat doe je gewoon. Dat is heel normaal.
Opa heeft mij dit geleerd, en nu leer ik het jou.
We creëren iets voor onszelf. lets speciaals.
Weet ik. - Je bent mijn scheepsmaatje, Susie Q.
Ooit zal dit allemaal van jou zijn. - Jack, Susie, eten.
Wacht even. Klaar?
Voorzichtig.
Toe maar, scheepsmaatje.
Dat is de schoonheid ervan.
Kom op.
Niet te geloven. Moet je die kamer zien.
Je ruimt vanavond die puinhoop op. - Ja, doe ik.
Ik moet deze laten ontwikkelen.
Zijn alle rolletjes vol?
Weet je wel hoe duur dat is?
Nee, geen sprake van.
En bedankt. Dag carrière.
Niet zo melodramatisch. - Wat is er weg?
Ze heeft alle rolletjes volgeschoten.
Allemaal. - Allemaal.
Susie... - Het is een misdaad om creatief te zijn.
Goed dan. Een rol per maand ontwikkelen?
Een per maand?
Je realiseert toch wel dat als alle foto's ontwikkeld zijn, ik bijna 40 ben.
We hebben 24 rolletjes, toch?
Ontwikkelen kost 2,99 per stuk. Dat is 71 dollar en 76 cent.
Dat is toch niet onfair? - Lieverd.
Of wel? - Daarom hou ik van je.
Willen jullie dat alsjeblieft niet tijdens het ontbijt doen?
Wat jij wilt.
Eet op.
Dat is een cementwagen, mafkees.
Noem hem geen mafkees.
Het cement blijft op het bord, alsjeblieft.
Het is geen cement, maar pap.
Ook goed. - Naar school, kom op.
Dag, pap. - Dag, Susie.
Susie!
Wat is dat? - Je nieuwe muts.
Ik dacht dat je niet meer zou breien.
Ik brei nog steeds. Moet ik er voor jou ook een maken?
Heb je je handschoenen bij? Doe ze dan aan.
Susie, doe je muts op, het is koud.
Holiday, naar binnen. Kom hier.
Susie Mutsie. - Hou je kop.
Staat je goed.
Dit is een publiekelijke vernedering.
Schiet op, we zijn al laat.
Wat is Othello? Klinkt als een mythe.
Hij zag er raar uit met zwarte make up.
Wie? - Die ene met twee voornamen.
Lawrence Oliver. - Wat een loser.
Clarissa!
Kom, we gaan. - Ik ben met Susie aan het praten.
En ik wacht al uren op je. Kom, we gaan.
Ook leuk om jou te zien, Bryan.
Kom je of niet? - Ja.
Hoi, Ray. - Wat vond je van de Moor?
Wie?
Othello.
Ik vond het...
Het was geweldig. Ik bedoel...
Echt ongelooflijk.
Ik vind dat toneelstuk geweldig.
Nog iets wat we gemeen hebben.
Wat hebben we nog meer gemeen dan?
Weet je dat niet?
Verdomme.
Het gaat wel. - Ik help wel even.
Stomme boeken. Ik lees ze niet eens.
Susie, wat doe je zaterdag?
Kom je echt uit Engeland?
Ja.
Je bent beeldschoon, Susie Salmon.
Laat maar zitten. - Het is obsceen.
Luister je wel. Dit model heeft geen borsten.
Ook geen mond en ogen. En we moesten toch een gezicht tekenen.
Jouw onnoodzakelijke tekening wond die jongen nogal op.
Hij had mijn tekeningen gestolen.
En nu hangen er overal tekeningen van blote dames op school.
Loop door.
Mag ik mijn tekening terug? - Echt niet.
Hebben jullie me niet vertaan? Wegwezen.
Kom zaterdag om tien uur naar het winkelcentrum.
Waar precies? - Het Casebo.
Hallo. - Pap!
Hallo, vriend.
Je wurgt me. Ik moet lucht hebben.
Hoe was je dag? - Goed, Buckley ga je handen wassen.
Na het eten spelen we verder. - Is Susie bij jou?
Nee. - Ze is laat.
Lindsey, waar is je zus? - Wat?
Je zus. - Die had toneelles.
Wat eten we?
Verdorie.
Ik hoop dat dat je huiswerk was.
Jij bent een van de Salmons, toch?
Ja. - Ken je mij nog?
Ik woon in jullie straat. In dat groene huis. Mr. Harvey.
Hoi. - Hoi, hoe gaat het?
Hoe gaat het met je ouders? - Goed.
Mooi, zeg ze maar gedag. Jij bent trouwens de perfecte persoon.
Ik heb iets gebouwd en wil wel iemands mening weten. Wil jij even kijken?
Ik moet eigenlijk naar huis.
Goed dan.
Ik heb er zo hard aan gewerkt, en wil graag dat iemand anders het ziet...
maar maakt niet uit. Ik laat het wel aan andere kinderen zien, die zullen het wel leuk vinden.
Echt? - Ja.
Het is echt prachtig.
Kom op, twee minuten.
Je bent waarschijnlijk toch al te laat.
Ik zie niets. - Niet?
Dan zul je toch beter moeten kijken.
Wat is het?
Ik heb mijn handen gewassen. - Mooi. Je moet ze wel afdrogen.
Toch geen bonen, hè? - Wat?
Eentje maar. - Een boon?
Mooi hè?
Wil je een karbonaadje? - Ja, graag.
Kijk maar eens hoe je zus eet.
Maar zij is ouder.
Ik heb het voor de kinderen uit de buurt gemaakt. Als clubhuis of zo...
of iets anders.
Wil jij de eerste zijn die 'm test?
Echt? - Ja, ga je gang.
Zo ja. - Maïs en bonen.
Als je ze allebei opeet mag je opblijven om tv met mij te kijken.
Nee, dank je.
Ik maak wel een bord voor haar.
Zo ja.
Dit is prachtig.
Ze vind bonen niet lekker, dus die doe ik er niet op.
Leg er juist maar meer op die ze voor straf moet opeten.
Ik moet ze ook eten. - Goed, ze krijgt gewoon bonen.
Ze zijn echt lekker. - Let op.
Da's beter. - Gooi ze er maar op.
Eet ze eindelijk spinazie, liggen er ook bonen bij.
Doe alsof je thuis bent.
Dit is echt gaaf. - Ja hè?
Ik dacht dat jullie wel een plek voor jullie zelf wilde hebben.
Ga zitten.
Vindt je het mooi? - Ja.
Denk je dat ze nog steeds in het winkelcentrum is?
Ja, waarschijnlijk met Clarissa. - Ze had op z'n minst kunnen bellen.
Een 14 jarige weet echt wel hoe een telefoon werkt.
Ik snap je. Ik regel dat wel als ze thuis is.
Er ligt van alles, zoals deze knuffels...
En spelletjes, omdat ik weet dat kinderen dat leuk vinden.
En kaarsen en mooie beeldjes.
Erg leuk, en kleine hebbedingetjes.
Dat was het.
Mooi met die kaarsen en zo, hè?
En er is één regel.
Verboden voor volwassenen.
Goed?
Mooie muts.
Wil je iets drinken?
Ik moet naar huis. - Wel beleefd blijven.
Beleefd blijven.
Dat is ook een regel.
Het is warm hier.
Heb jij het ook warm?
Je mag je jas wel uitdoen.
Je bent mooi, Susie.
Dank je.
Heb je een vriendje?
Niet? Ik wist dat je niet zoals die andere meisjes was.
Mr. Harvey?
Het is leuk hier beneden, hè? Speciaal, toch?
Ja, erg speciaal.
Maar ik moet gaan.
Ik wil niet dat je gaat.
Ik ga je niets aandoen.
Wilt u ons alsjeblieft bellen als u haar ziet? Dank u.
Ze is niet bij de Steds. - Waar zijn mijn sleutels?
Waar zijn ze? - In de schaal bij de deur?
Waar ga je heen? Kun je niet gewoon wachten?
Wacht gewoon op de politie.
Blijf bij de telefoon.
Die zit echt in de problemen.
Ga weer naar bed.
Jongens, dit is mijn dochter. Ze is niet thuis gekomen, hebben jullie haar gezien?
Nee, ik heb niemand gezien.
Mevrouw, kunt u even kijken? Heeft u dit meisje gezien?
Sorry, vriend.
Kunt u even kijken? Dit is mijn dochter, ze is niet thuisgekomen.
Wilt u even kijken?
Heeft u dit meisje gezien? Wilt u even kijken?
Susan wordt nu vier uur vermist?
We noemen haar Susie. Ja, iets meer dan vier uur.
Is dit de eerste keer dat ze wegloopt?
Ze is niet weggelopen, ze wordt vermist.
Problemen thuis?
Familieproblemen?
Nee, geen problemen. Ze is gelukkig.
Ze heeft dit nog nooit gedaan. - Dat begrijp ik, maar ik moet alleen...
Ze komt anders altijd thuis. - Weten wat er aan de hand is.
Er is niets aan de hand. Ze wordt gewoon vermist.
Bel me als jullie haar zien.
Pap?
Sorry dat ik stoor. Ik ben Jack Salmon, en woon hier om de hoek...
Pap!
Kunt u een lijst maken van al haar vrienden?
Met namen en contactgegevens?
En een beschrijving wat ze aanhad. - Dat kan ik u nu wel geven...
als u dat wilt noteren. Ze droeg een eigengemaakte wollen muts...
Mam, pap!
Roze handschoenen en een beige rugzak.
Mam?
Nee!
Zet dat gebied af!
En zet de rest af met band voordat de hele buurt hier staat.
En licht de schoolleiding in.
Wat is dat?
We hebben bewijs gevonden in het maïsveld vlakbij school.
Er was een ruimte onder de grond.
Met veel hout en gebroken kratten.
Waarschijnlijk overblijfselen van een of andere constructie.
En Susie?
We hebben haar niet gevonden.
Dat is toch goed?
We hebben wel haar muts, maar dat wil niet zeggen of ze daar zelf ook was.
Dat zou toch kunnen?
We hebben ook bloed gevonden.
Redelijk veel bloed.
Het spijt me.
We slaan ons er door. - Hoe?
Ik zorg voor ons allemaal.
Dat kun je niet. - Dat alles weer goed wordt.
Dit wordt nooit meer goed, Jack.
We moeten haar vinden. Ik beloof dat ik haar naar huis haal.
U heeft mijn nummer, of anders komt u gewoon langs het bureau.
Bedankt voor uw tijd. - Graag gedaan.
Een prettige dag verder. - U ook.
Mr. Harvey? - Ja.
Detective Len Fenerman. - Hoe maakt u het?
Mag ik u wat vragen stellen? - Natuurlijk.
Kom binnen. - Dank u.
Ik denk dat ik weet waarom u hier bent. Als zoiets gebeurd...
geef je jezelf vaak de schuld.
Ik vraag me continue af waarom ik niets gezien of gehoord heb...
omdat dat meisje waarschijnlijk wel zal hebben geschreeuwd.
Wilt u er eentje? - Nee, dank u.
Als u even wilt teruggaan. Ze had een blauwe jas aan.
Ongeveer hetzelfde als dit.
Deze jas? - Die donkerblauwe.
En op de andere foto staat de broek die ze aan had.
Nee, zegt me niets.
Maar u was thuis die dag?
Welke dag? - Afgelopen woensdag.
Afgelopen woensdag...
Toen was ik de hele dag thuis.
Ik heb waarschijnlijk wel boodschappen gedaan...
maar ben het grootste deel van de dag gewoon thuis geweest.
Mooi, dank u.
Bent u getrouwd? - Geweest.
U heeft wel kinderen? - Was dat maar zo.
Is het erg als ik even kijk? - Nee.
Ik maak alles zelf.
Ja, ik maak alles zelf. De dakpannen en meubels.
Ik maakte vroeger kasten, maar daar is geen vraag meer na.
Ik steek er waarschijnlijk teveel tijd in, maar dat is de perfectionist in me.
Dat is wel te zien. - Dank u.
Dit is vakmanschap.
Ik probeerde 'ns wat anders en ontdekte en verborgen talent.
Wat is dat onder de trap? - Dat is de kelder.
Pap?
Ze is dood, of niet?
Ik gleed weg.
Zo voelde het tenminste.
Het leven verliet me.
Maar ik was niet bang.
Toen herinnerde ik me dat ik iets moest doen.
Ik moest ergens zijn.
Ray?
Ray!
Ray! Wacht!
Ray!
Als ik een uur van liefde had gekocht...
Als dat alles zou zijn wat ik zou krijgen...
Een uur van liefde op de deze wereld...
Dan zou ik mijn liefde geven om meer daarvan te mogen zien.
Ben jij de Moor? - Hoezo?
Volgens mij is dit van jou.
Hoe kom je hieraan?
Gevonden.
Ik schrijf ook gedichten. Jij bent best goed.
Moet je niet weg?
Je mist haar, of niet?
Ik heb nooit geweten wat dat betekend.
Ik heb altijd gedacht dat het vervlogen betekent. Bevroren.
Het betekent verdwenen. Ze is verdwenen.
En als dat niet zo is?
Wat als ze hier nog is?
Help!
Dat mag niet. - Wat?
Wie ben jij? - Zij heeft je gezien.
Mijn hand raakte geloof ik de hare. - En dat is alles wat er nodig is.
Ze draagt jou nu voor de rest van haar leven mee.
Je mag niet terugkijken. Je moet doorgaan.
Kom terug. Wacht! Wie ben je?
Ik ben Holly. Holly Waarschijnlijk.
Dat klinkt niet als een echte naam. - Is het ook niet, ik heb 'm geleend.
Dat kan hier. - Hier?
Je bedoeld in de hemel? - Je bent grappig.
Wat is daar zo grappig aan? - Dit is de hemel niet, we zijn er nog niet.
Wat is dit dan voor een plek? - Niet echt één plek...
en ook niet de andere plek.
Een beetje van allebei.
Wat is dat? - Daar gaan we heen.
Holly zei dat er een grote hemel bestond achter alles wat wij kennen.
Maar er waren geen maïsvelden en geen herinneringen.
Geen grijs.
Maar ik wilde nog niet naar de hemel.
Ik keek nog steeds terug.
Je kunt niet terug.
Wie ben jij?
Het is voorbij. Kom met mij mee.
Ik ken je niet. Waarom ben je hier?
Je moet de Aarde loslaten.
Je bent dood, Susie. Je moet gaan.
Ik moet naar huis.
Pap!
Mijn moordenaar begon zich veilig te voelen.
Hij wist dat mensen door moesten. Hij moest het vergeten.
Hij voelde zich op zijn gemak in de wetenschap dat niemand hem verdacht.
Maar een ding begreep mijn moordenaar niet.
Hij begreep niet hoeveel een vader van zijn kind kon houden.
pap.
Het is goed. Alles komt goed.
Hij weet dat ik hier ben. Mijn vader weet dat ik hier ben.
Ik was nog steeds bij hem.
Ik was niet vervlogen, bevroren of verdwenen.
Ik leefde in mijn eigen perfecte wereld.
Pap?
Ik heb Susie gezien.
Ze kwam op mijn kamer.
Ze kuste me op de wang.
Kom hier.
Ik heb haar ook gezien.
Pap? Volgens mij vindt ze ons wel aardig.
Ze heeft alle rolletjes volgeschoten - Allemaal?
Het is een misdaad om creatief te zijn. - Zullen we één rolletje per maand doen?
Een per maand?
Ik heb ze.
Kijk dan, sommige zijn best goed.
Waarom ontwikkel je ze niet allemaal? Een per maand is zo...
Dat is gekkenwerk. - Hoezo?
Waarom zo'n lange nasleep?
Dat is het niet. We hadden een deal.
Er is geen deal, Jack.
Len, ik moest je bellen.
Susie is slim. Ze zou nooit met een vreemde meegaan.
Het moet iemand zijn die ze kent. lemand uit de buurt.
Ik heb een naam voor je. Meerdere namen zelfs.
Ronald Driver. - Heb je een adres?
Len ik heb nog een naam. Een conciërge, Michael Gitchell.
Gary Davis. - Wat zeg je?
Davis. Hij werkt bij de afvalverwerking. - Ik kijk er naar.
Ik heb zijn adres hier. Is het erg als ik zelf even ga kijken?
Heb je Brent Peretti al nagetrokken? - Wie?
Peretti. Ik heb zijn kredietdossier Het ziet er niet goed uit.
Ik zit er bovenop. Begrepen? - Ik heb er nog één gevonden.
Vertrouw me nu maar. We pakken die vent.
Blij dat je hier bent. Ik wilde je net bellen. - Ik heb je boodschappen ontvangen.
Ik heb allemaal openbare dossiers. Om door te lopen.
Ik weet dat je naar de logische verdachten kijkt.
Veroordeelde misdadigers. Kinderverkrachters, en ik begrijp waarom, maar Len...
ik denk dat je het vanuit de verkeerde hoek benadert.
Schat. - Herman Stolefish, aan de overkant...
hij lijkt volkomen normaal, maar Len...
de man draagt luiers voor volwassenen.
Herman is 80 jaar. - Ik ben hem naar de supermarkt gevolgd.
Zijn boodschappenwagen zat er vol mee. - Hij heeft een probleem met zijn prostaat.
We moeten het van de andere kant benaderen. We moeten familiegeschiedenissen bekijken.
Criminele dossier, gebitsproblemen... - Jack, dit verandert niets.
De belasting. Je kunt veel over iemand vertellen aan de hand van de belasting.
Hou je nu op? Kan je het niet met rust laten?
Ik weet dat het al 11 maanden geleden is, ik weet dat je dit zelf probeert te verwerken...
ze redt het niet echt. Ze heeft hulp nodig, Jack.
Ze heeft iemand nodig die haar hier doorheen helpt.
Oma is er.
Wat doet mijn moeder hier? - Je redt het niet.
Len en ik zijn bezorgd, jouw moeder bood aan te helpen.
Heb jij haar hier uitgenodigd? - Lieverd.
Hallo, moeder. - Kijk jou nu eens. Eet je wel?
Is dit alles? - Doe niet zo idioot. Dat is mijn make-up.
Jij bent toch zo knap. - Lindsey, zeg jij nog gedag?
Dat kind haat mij. Wat zal het zijn, Jack?
Ik drink niet meer tegenwoordig. - Dat is jouw probleem in een notendop.
Zijn wij nog een gezin? - Natuurlijk zijn we een gezin.
Je moeder maakt een crises door, je vader is een wrak.
En wat ben jij dan?
Ik ben de baas.
Hij liep door het bos, op zoek naar konijnen.
Dan ziet hij er drie. Hij pakt zijn geweer, kijkt en richt.
En dan een grote rookwolk, hij ziet hen niet meer.
Dan realiseert hij zich dat het zijn geweer was, hij had geen kogels meer. Dan rent hij.
Jij bent toch een meisje van Salmon?
Oma, ik weet waar Susie is.
Ja, Susie is naar de hemel gegaan, lieverd. - Lindsey zegt dat er geen hemel is.
Goed, dan is ze dood.
Jij gaat ook wel gauw dood. - Waarom zeg je dat?
Omdat je oud bent.
35 is nog niet oud. Je hebt teveel aan die nagellak geroken.
Er gebeurt trouwens niets met mij. Weet je waarom?
Omdat ik mijn medicijnen iedere dag inneem.
Oma, ze is hier.
Wat? - Susie.
Susie is daar tussenin.
Ik was in de blauwe horizon, tussen hemel en aarde.
De dagen waren onveranderd.
En elke nacht droomde ik dezelfde droom.
De geur van iets negatiefs. De schreeuw die niemand hoorde.
Het geluid van mijn hart, dat sloeg als een hamer tegen een doodskist.
En ik hoorde ze roepen. De stemmen van de dood.
Ik wilde hen volgen. Een uitweg vinden.
Maar ik kwam altijd terug bij dezelfde deur.
En ik was bang.
Ik wist, als ik daar naar binnen ging...
dat ik nooit meer naar buiten zou komen.
Mijn moordenaar kon lang van één moment leven.
Hij kon zich telkens maar weer voeden van de herinnering.
Hij was een beest. Zonder gezicht.
Een zuigeling.
Maar dan zou hij het voelen. De leegte die terugkwam.
En de behoefte zou weer in hem naar boven komen.
Ga maar. - Hier in?
Toen de zomer kwam keek hij naar jonge geliefden die het maïsveld inslopen.
Hij volgde hen. En keek toe.
Kom je naar bed?
Ja, gauw.
Buckley heeft dit gedaan. - Klopt, hij zei dat dit ons huis was...
dit is het politiebureau, en dit ben jij. - Dit ben ik?
Ja, hij heeft jou hoofdcommissaris gemaakt. - Ik ben 9 kilo aangekomen.
Dat moet het uniform zijn. - Het gevaar van een bureaubaan.
Ik wil een vermissing opgeven. - Ga toch zitten.
Hij leeft er elke dag mee. - En jouw huwelijk dan?
Wat voor huwelijk? Jack slaapt in de studeerkamer.
Je moet een manier vinden om door te gaan. Je hebt geen andere keuze.
Als je het niet vol kunt houden, moet je...
Die sherry gebruik ik om te koken. - Je moet een manier vinden om er mee te leven.
Er mee leven? Ik leef er mee.
Ik reken er mee af. Nou en?
Je hebt een graf midden in je huis.
Lieverd, denk je echt als je het dicht maakt, dat de pijn dan weggaat?
Mijn moeder ging zo ver mogelijk weg.
Ze vond een baan bij een klein boerenbedrijf net buiten Santa Rosa.
Het werk was zwaar, maar dat vond ze niet erg.
Als iemand het vroeg zei ze dat ze twee kinderen had.
Lieve Lindsey...
En Lindsey, die altijd zei dat ze niet in de liefde geloofde.
Heeft dat toch gevonden.
En daar was het. Het moment dat ik nooit zou kennen.
Mijn kleine zuster had mij ingehaald.
Ze werd volwassen.
Wat is er? Ik dacht dat je blij zou zijn.
Ik ben blij.
Ik ben heel erg blij.
Waarom huil je dan?
Denk je dat ze hem niet wilde zoenen? - Nee, dat wilde ze wel.
Ze wilde hem heel graag zoenen.
Altijd keek ik naar Ray.
Ik was in de lucht rondom hem.
Ik was in de koude winterochtenden die hij doorbracht met Ruth Conners.
Dat vreemde andere wereldse meisje...
die zo makkelijk de aanwezigheid van de doden accepteerden onder de levenden.
En soms dacht Ray aan mij.
Maar hij begon zich af te vragen, of het tijd was die herinnering weg te stoppen.
Misschien was het tijd om mij te laten gaan.
Lindsey, gooien.
Vermist meisje Susie Salmon en zuster Lindsey Salmon (rechts)
De laatstejaars van Fairfax halen diploma
Talentvolle Studenten Symposium
Mijn moordenaar toonde eindelijk instincten.
Hij wist dat mijn zuster zich afvroeg wie de eenzame man was in het groene huis.
Ze leek vastbesloten bij hem binnen te dringen.
En dat stond hem tegen.
Hij begon een bekende jeuk te voelen.
Rollen te ontwikkelen
Mam, kijk. - Heel even.
Voorzichtig, schat. - Mam.
Dat is een mooie...
Mam, kijk.
Papa, kijk eens naar mij.
Mr Salmon, hallo.
Wat is dat? - Een project waar ik aan werk.
Bent u een jager? - Eenden.
Dat is een val toch? - Ja.
Ja. - Werkt dat echt?
Ja zeker.
Het gaat allemaal om de schuilplaats.
En geduld. Er is veel geduld voor nodig.
Uren achtereen in het donker zitten. Ik hou van de natuur.
Altijd al gedaan.
Mr Salmon?
Ik heb nooit de kans gezegd hoezeer het me spijt van uw verlies.
Papa.
Laat mij u helpen. - Ik red het wel.
Het is geen moeite.
Goed, bedankt.
Papa, kijk. - Die is voor u.
Graag gedaan.
Hij ruikt heerlijk.
Kijk eens naar mij. - Voorzichtig, schat.
Hij ruikt heerlijk.
Heerlijk. - Prachtig.
Papa.
Papa, kijk eens naar mij.
Ik denk dat u nu naar huis moet gaan, Mr Salmon.
Het spijt mij. Ik kan u niet helpen.
Wat heeft u met mijn dochter gedaan?
Het moet ophouden, Jack. Je was bijna gearresteerd vanavond.
Je hebt geluk dat George Harvey geen klacht heeft ingediend.
Geluk gehad?
Jouw vader heeft een gat in de man zijn achterdeur gemaakt.
Hij had een gat in zijn hoofd moeten maken. - Lindsey, alsjeblieft.
Heb je dat gehoord, Jack? Dit voorbeeld geef jij aan je kinderen.
De buren lastigvallen. - Hij is niet gek.
Dat zei ik niet. - Waarom luister je dan niet naar hem?
Omdat je bewijs nodig hebt, Lindsey.
Je kunt George Harvey niet beschuldigen als je geen bewijsstuk hebt.
Je hebt bewijzen nodig. - Jij bent zielig.
Waarom geef je het niet toe. Je bent lang geleden opgehouden met naar haar te zoeken.
Len heeft gelijk.
Het is tijd dat we dit achter ons laten. Het is al te lang doorgegaan.
Dit moet ophouden. - Papa...
Dingen volgen hun natuurlijk loop, Lindsey.
Len, ik waardeer alles wat je hebt gedaan. Je bent een geweldige vriend voor mij.
Dat geldt ook voor Abigail.
Je bent een geweldige vriend voor ons beiden.
Moord verandert alles.
Toen ik nog in leven was, haatte ik nooit iemand.
Maar nu was haat alles wat ik nog had.
Ik wil dat hij dood is.
Ik wil dat hij koud is, en dood, zonder bloed in zijn aderen.
Kijk mij nou eens.
Kijk wat hij mij aangedaan heeft.
Wat ben ik nu? Het dode meisje?
Het verloren meisje? Het verdwenen meisje?
Ik ben niets.
Zo stom.
Ik was zo stom. - Jij hebt dit niet onder controle, Susie.
Hij bezit jou niet.
Jij kunt bevrijd zijn van hem. Maar niet op deze manier.
Wat weet jij nou? Jij weet niets.
Die man heeft mijn leven genomen.
Je zult het wel zien, Susie. Aan het einde. Je zult het begrijpen.
Iedereen gaat dood.
Brian? - Ga nu maar.
Goed dan.
Papa?
Papa? Ik realiseerde mij wat ik gedaan had.
Ik dwong hem te stoppen.
Ik dwong hem om terug te gaan.
Ik weet dat jij het bent. Kom tevoorschijn.
Heb je mij gehoord, klootzak?
Ga van mij af. - Zieke klootzak.
Brian, hou op.
Brian, hou er mee op. - Je raakt mijn meisje niet aan.
Papa!
Nee. - Brian, hou op.
Brian, hou op.
Je hebt hem vermoord.
Hij is dood. - Schiet op.
Schiet op.
Toen wist ik dat hij mij nooit op zou geven.
Hij zou mij nooit bij één van de doden rekenen.
Ik was zijn dochter.
En hij was mijn vader.
En hij had van mij gehouden, zoveel als mogelijk was voor hem.
Ik moest hem laten gaan.
Sophie Cichetti, Pennsylvania. 1960.
Ze was zijn huisbazin.
Jacky Meyer, Delaware. 1976.
Ze was net 13 geworden. Haar lichaam was gevonden in een drainage greppel.
Aan de kant van de weg.
Lea Fox. Delaware 1969.
Ze was al dood toen hij haar lichaam in de rivier gooide.
Lana Johnsen. 1960.
Bucks County. Pensylvania.
Ze werd in een hut gelokt, die hij van oude deuren gemaakt had.
Zij was de jongste. Zij was zes.
Flora Hernandez. Delaware 1963.
Hij wilde haar alleen maar aanraken. Maar ze schreeuwde.
Denise Liang. Connecticut 1971.
13. Ze wachtte op haar vader die de winkel aan het afsluiten was toen ze verdween.
Denise Lian, die soms graag Holly genoemd wil worden.
Susie Salmon, 14. Norristown, Pennsylvania. 1973.
Vermoord in een kamer die hij gebouwd had onder de aarde.
Kom op, jongens. Volhouden.
Alles goed. Lyndsey? - Ga maar door.
Zeker weten? - Ga nu maar.
Haal je ons weer in?
Tiener aangeklaagd voor misdrijf
Salmon meisje
Maïsveld Salmon huis
Luik
Papa.
Waar is papa?
Mama.
Wat doe jij hier? - Wat maakt dat uit. Ze is thuis.
Voorgoed thuis? - Natuurlijk is ze voorgoed thuis.
Waar is Buckley? - Voetbaltraining. Ik haal hem over een uur op.
Mijn meisje. - Jack.
Kijk jou nu eens. Wat is er gebeurd?
Nee, u bent te laat.
We zijn gesloten. - U bent gesloten?
Ja.
Jammer. Ik had echt gehoopt dit ding kwijt te raken.
Sorry, man. We gooien het dicht. - Jullie gooien het dicht?
Ik wil het jullie niet lastig maken, maar...
Heeft u hulp nodig. - Ja, prima.
Ik kom hier bijna elke dag.
Ik luister graag naar de geluiden.
Heb je Holly gezien? - Heeft ze je over deze plek verteld?
Ja.
Dan moet je klaar zijn. Ik ben Floor Hernandez.
De anderen zullen hier gauw zijn.
Wie is dat? - Ik weet het niet.
Ik krijg de kriebels van hem. - Kriebels? Ben je 12 of zo?
Het is prachtig.
Natuurlijk is het prachtig.
Het is de hemel.
Kom op maar.
Waar wacht je nog op? Je bent vrij.
Bijna.
Nog niet helemaal.
Wat is er gebeurd?
Wat is er?
Je hebt eens een gedicht voor mij geschreven.
Je noemde jezelf een moeras.
Het lukt wel.
Kus mij.
Je bent prachtig, Susie Salmon.
Dit waren de prachtige gedichten, die rondom mijn verdwijning ontstaan waren.
De verbindingen zijn soms ragfijn.
Soms met grote moeite gemaakt.
Maar vaak prachtig.
Dat gebeurd is nadat ik verdwenen was.
En ik begon de dingen op een wijze te zien...
die mij de wereld liet vasthouden zonder mij.
Een koude nacht.
Heb je een lift nodig?
Nee.
Nee?
Weet je het zeker? Het is hier aardig koud.
Ik breng je waar je maar naar toe wil.
Wat zeg je ervan? - Kijk, meneer...
ik ben niet geïnteresseerd. Goed? - Ik doe niets. Ik wil alleen beleefd zijn.
Dat is alles.
Een jonge dame, 's avond alleen. Dat is niet veilig.
Heb je mij niet gehoord? Donder op.
Toen mijn moeder mijn kamer inging realiseerde ik mij...
dat ik al die tijd op haar aan het wachten was.
Ik heb zo lang gewacht.
Ik was bang dat ze niet zou komen.
Ik hou van jou, Susie.
Niemand merkt het als wij weggaan. Ik bedoel...
het moment dat wij echt verkiezen om te gaan.
Je voelt hoogstens een fluistering. Of een fluisterende golf.
Die naar beneden golft.
Ik heet Salmon. Net zoals de vis.
Mijn voornaam is Susie.
Ik was 14 jaar toen ik vermoord werd. Op 6 december.
1973.
Ik was hier maar even.
En toen was ik verdwenen.
Ik wens jullie allemaal een lang en gelukkig leven.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Jesprulin en Suurtje.